Równo po 12 latach wracamy w Góry Stołowe. Jak i wtedy, bazą naszą czynimy Karłów. W nieco innym składzie, częściowo po śladach tamtych dwanaście lat młodszych nas przeciskamy się przez szczeliny Szczelińca Wielkiego i Błędnych Skał. Na szlaku pośród Skalnych Grzybów ze zdziwieniem oglądamy martwe kikuty i słoneczne polany w miejscach, gdzie wtedy rósł las.

Rozszerzając repertuar, odwiedzamy uprzężnymi wspinaczami obfity Narożnik i przyjazny tak juniorom jak seniorom żółty szlak na Białe Skały. Podziwiamy poranne mgły, popołudniowe tęcze i pierwotną energię, z jaką najmłodsi wędrowcy atakują skalne schody.

Jeszcze w zielone gramy…